سلطه گُل ها در پارک های شاهرود

کرامت انسانی – گروه جامعه : باید بپذیریم که شهر شاهرود به جز چند پارک و مجموعه آبشار تفریحگاه دیگری ندارد که خانواده‌ها بتوانند در آن حضور پیدا کنند و عمده محل های تفریحی خارج از شهر هستند لذا معدود مکان هایی هستند که مردم بتوانند به صورت رایگان از طبیعت و فضای شهری بهره‌مند شوند، البته اگر فضاهای خصوصی با هزینه‌های بالا را کنار بگذاریم. به عبارت دیگر باید گفت پارک‌ها تنها محل حضور مردم شهر شاهرود در شب‌های گرم تابستان به شمار می آیند. مردمی که روزها را کار می‌کنند و شب‌ها فرصتی دست می دهد که کنار خانواده‌شان به تفریح و گشت و گذار بپردازند.
امروز اما فضای پارک‌های شاهرود چندان خانوادگی نیست. حضور پر تعداد جوانان و نوجوانانی که عمدتاً هم مواد مخدر را به صورت واضح صرف می‌کنند یا جوانانی که با تعداد بالای موتور سیکلت در مقابل پارک‌ها جمع می‌شوند و برای خانواده‌ها مزاحمت ایجاد می‌کنند، گلایه هایی را برای مردم شهر ایجاد کرده است.
مردم می‌خواهند دقایقی را در پارک‌ها استراحت کنند اما مادام باید مراقب فضای اطراف خود باشند. حضور جوانانی که به وضوح مواد مخدر و دخانیات در پارک‌ها استعمال می‌کنند سبب شده تا بسیاری از خانواده‌ها قید رفتن به این پارک‌ها را بزنند و یا به مناطقی بیایند که نظارت بر آنها قدری بیشتر است فضاهای مانند آبشار که البته ظرفیت گنجایش چنین جمعیتی را مشخصاً ندارد.
کافی است بعد از ظهرها و حتی شامگاه سری به پارک‌های شهر شاهرود زد تا تعداد جمعیت نوجوانان و جوانانی که متاسفانه نسبت به استعمال دخانیات و مواد مخدر اقدام می‌کنند را مشاهده کرد جوانانی که خودشان بر این عقیده هستند که تفریحی جز این ندارند اما مشخص است که فقدان آموزش و آگاهی در آنها به خصوص نسبت به مضرات مواد مخدر سبب بروز چندگانگی در آنها شده است.
این قشر در صورتی پناه آوردن به مواد مخدر را تفریح می‌دانند که ساختار آموزشی کشورمان به درستی خطرات این نوع مواد مخدر را برای آنها بازگو نکرده است یا اگر تلاش هایی شده در فضایی بوده که جنبه تهدید و تقابل داشته و با مقاومت نوجوان و جوان روبرو می شود.
شاید بتوان گفت، از مقصران وضعیت فعلی، سازمان های آموزشی و نهادهای فرهنگی و تربیتی هستند که می بایست از کودکی بر روی پرورش نوجوانان و جوانان سرمایه‌گذاری کند تا شاهد چنین وضعیت هایی نباشیم. از طرفی نیز روش‌های نادرست آموزشی و تقابل گونه با نوجوانان سبب شده تا آنها پذیرشی نسبت به مسائل مهم اجتماعی و آسیب ها، نداشته باشد.
از سوی دیگر برخی خانواده‌های شاهرودی مطالبه دستگیری و برخورد قضایی با این نوجوانان را دارند که در عمل پاک کردن صورت مسئله است. این نوجوانان بر فرض دستگیری در نهایت محکومیتی را شامل جریمه نقدی یا حتی حبس دچار می‌شوند که در این سن به آنها ضررهای هنگفتی به لحاظ روانی وارد می‌کند و نسخه ای بدتر از آنها به جامعه بازخواهد گشت.
از طرف دیگر با دستگیری پنج نفر از این نوجوانان، قاعدتاً ۱۰ نفر دیگر جای آنها را در این پارک‌ها خواهند گرفت. پس این هم در واقع راه حل نیست در نهایت باید فکری به حال پارک‌های شاهرود کرد و یک پکیج «فرهنگی اجتماعی و آموزشی» را برای حل این معضل به کار بست به شرط آنکه مسئولان هم درک کنند که این جوانان نیازمند فضاهایی برای تفریح هستند. البته موثرترین راه حل این مشکل، ایجاد اشتغال است، که از این طریق می توان با یک تیر چند هدف را نشانه گرفت.